Wanneer ik spreek over liefdespijn heb ik het over mensen die zich over het algemeen sterk voelen, maar in de liefde geconfronteerd worden met hele kwetsbare stukken in zichzelf. Op de een of andere manier struggle je in de liefde, vraag je je af of het wel zoveel pijn hoort te doen en betrap je jezelf op hardnekkige patronen. Het kan dat dit vooral naar voren komt in liefdesrelaties, maar je kan ook tegen patronen aanlopen met vrienden, familie of collega’s.

Er zijn véél signalen van liefdespijn, en alhoewel deze patronen vooral naar voren komen in relaties die dichtbij staan, hebben ze weinig met het hier en nu te maken. Liefdespijn komt altijd uit het verleden, het zijn overlevingsmechanismes die je aan hebt geleerd toen je jong was en nu tegen je zijn gaan werken. Je partner en de mensen om je heen spiegelen een pijn die al eerder is onstaan.

Veel mensen denken dat je een verschrikkelijke jeugd moet hebben gehad om liefdespijn te ontwikkelen, maar dit is niet altijd het geval. Sommige mensen komen uit een zeer disfunctioneel gezin en anderen uit een gezin waar veel liefde was, maar een ouder gewoon niet altijd emotioneel aanwezig kon zijn.

Hieronder een aantal signalen dat jij vastloopt in liefdespijn:

De ander pleasen: Je bent vooral bezig met de behoeften van een ander. Je denkt veel na over wat de ander voelt of eventueel van jou vindt. Je probeert in te vullen wat de ander van je wil en jezelf daar op aan te passen. Je zegt ‘ja’ terwijl het eigenlijk niet uitkomt en het voelt soms onmogelijk om ‘nee’ te zeggen.

Te lang loyaal blijven: Loyaliteit is een mooie eigenschap, maar gaat tegen je werken wanneer je de ander belangrijker maakt dan jezelf. Te loyaal zijn kan eruit zien als geen grenzen aangeven, gedrag van de ander blijven goedpraten, over-empathisch zijn en te lang blijven in situaties/relaties die niet gezond voor je zijn.

Angst voor afwijzing/verlating: Iedereen ervaart tot op bepaalde hoogte deze angst, maar bij jou lijkt deze heftiger en intenser aanwezig. Iemand die kortaf reageert, een tijdje niks laat weten of een grens aangeeft kan resulteren in een diep gevoel van angst. Je bent ontzettend bang om verlaten en afgewezen te worden, en je doet er dan ook alles aan om dit te voorkomen. Zelfs als je jezelf daarbij verliest.

Ongezonde dynamieken: Op de een of andere manier beland je vaak in dynamieken die erg pijnlijk voor je zijn, maar het voelt ook onmogelijk om los te laten. Dit doe je niet bewust, maar is een onbewust proces. Je hebt vaak relaties waarin jij hard aan het werk bent, veel aan het geven bent en de ander achterover leunt. Of komt zelfs in dynamieken terecht met mensen die narcistische trekken hebben en altijd alles jouw schuld is.

Chronische schuldgevoelens: Het voelt onmogelijk om voor jezelf op te komen en je voelt je egoïstisch wanneer je een grens aangeeft. Je voelt je schuldig wanneer je nee zeg en voor jezelf kiest. Alsof je iets verschrikkelijk verkeerds doet. Je vind het moeilijk om rust te pakken en ervaart dan een gevoel van niet goed genoeg zijn. Je eigenwaarde hangt af van de ander.